| De Ommer-kanomarathon |
|
Kruip in de huid van Ben Van Raemdonck, die een spannende marathon vaart in zijn Epic 18X. Ga er even voor zitten en zie het voor je. Ben doet de rest. De Ommer-kanomarathon 17 september 2011; 42 km.
Ik start met de Epic 18X in de Toer/Trimklasse op de 42 km. Daarnaast bestaat ook de mogelijkheid om 24 km te varen en uiteraard kunnen deze afstanden ook gevaren worden in de ICF-wedstrijdklasse. Ik heb al een tijdje mijn zinnen gezet op deze marathon en nog voor aanvang wordt duidelijk wie mijn grootste concurrent zal zijn. Jörg Zielke , een Duitser, vaart in een Commander S-type van Reval kayaks. Hij is de man die ik in de gaten moet houden. 9u30 starten alle klassen tegelijkertijd. Ik start vanuit de eerste linie. Naast mij liggen nog 6 of 7 andere boten en de rest start vanuit 2de of zelfs 3de linie. Maar volgens mij hebben zij zich laten verrassen. Het positie nemen en starten gebeurt heel snel. Ik ben goed weg maar wordt direct voorbij gestoken door de aanwezige K1´s. Na nog geen 300m vind ik een goeie partner in Leon Beers (KV Ossa, 24km K1, dus geen concurrent). We varen hetzelfde tempo, maken goed gebruik van elkaars golf en gaan samen op weg naar Junne. Een dikke 2 km in de wedstrijd krijg ik voor het eerst kans om wat uitgebreider achterom te kijken en zie dat Jörg op nog geen 20 meter achter ons zit. Tot Junne blijft die afstand ongeveer hetzelfde. We lopen niet uit, maar hij loopt ook niet echt in.
Het varen gaat lekker samen met Leon, maar ik probeer mij van hem los te maken. Hopelijk blijft Jörg in zijn zog hangen en maak ik de afstand terug wat groter. Maar Leon blijft stevig op mijn golf liggen en Jörg volgt gestaag in ons zog. Ik ben onder de indruk van de Duitser. Het heeft hem 8 kilometer gekost om het gat te dichten, maar nu lukt het hem en komt hij ook daadwerkelijk langszij. Ik heb maar 1 kans, als ik hem laat lopen, ben ik hem mogelijk voor altijd kwijt. 2 slagen extra tempo, ik leg mij op zijn golf en daag hem daarmee uit tot een rechtstreekse confrontatie. Tot Ommen speelt Jörg het spel zoals ik dat verwacht had. Hij neemt het initiatief en ik blijf op zijn golf. Hij deelt 2 of 3 prikken uit door het tempo te verhogen, maar ik kan telkens goed aansluiten en op zijn golf blijven. Jörg licht links, ik in het midden en Leon (nog altijd bij ons) vaart rechts en volgt op mijn golf. Ik krijg stilaan terug wat meer zelfvertrouwen. Jörg beschikt blijkbaar niet over de capaciteit om zomaar bij ons weg te varen (anders had hij dat waarschijnlijk allang gedaan). Ik lig goed op zijn golf en kan behoorlijk wat krachten sparen, ik hoef absoluut niet tot het uiterste te gaan. Maar de wedstrijd is nog ruim 29 km lang en ik ben niet van plan om nu al risico’s te nemen. Ondertussen zijn we Ommen gepasseerd en op weg naar het keerpunt in Vilsteren. Leon zet aan en maakt extra tempo, ik sluit naadloos aan en Jörg is maar wat blij dat hij van kop af is en volgt op mijn golf. Ik had gehoopt dat Leon zo stevig zou doortrekken dat we Jörg zouden kwijt spelen. Maar deze situatie past alleen maar in zijn straatje; even “uitrusten” op de golf van een ander. Ik besluit om Jörg verder uit te dagen en laat mijn tempo zakken. Daardoor loopt Leon van ons weg en blijven wij alleen achter. Ik weiger om ook maar 1 meter kopwerk te verrichten en laat de Duitser weer het tempo maken. Ik klit vervolgens als een bloedzuiger aan zijn lijf. Leon pakt 30-40 meter. Jörg vaart niet meer zo hard als voorheen. Ik krijg het vermoeden dat hij zijn kruit verschoten heeft in de eerste 8 km om het gat te dichten. Maar het zou natuurlijk ook kunnen dat hij bewust minder hard vaart om krachten te sparen. Hij heeft al lang in de gaten dat ik niet meewerk en misbruik maak van de situatie. Vilsteren komt in zicht. Vanuit onze positie zullen we de boei linksom ronden, maar ik lig rechts op de golf van Jörg en zal de boei dus in de buitenbocht moeten nemen. Ik ben bang dat ik hem bij het ronden zal kwijt spelen en moet dus iets ondernemen. Of ik maak tempo en probeer een meter te pakken zodat ik als eerste kan ronden of ik laat mij verder afzakken tot aan zijn staartje en schuif door naar zijn linkerkant zodat ik de binnenbocht heb. Ik maak tempo, als het niet lukt, kan ik mij nog altijd laten afzakken. Ik krijg een meter voorsprong van Jörg, hij hangt aan mijn staartje. De boei komt dichterbij en ik mik zeer scherp om snel te kunnen draaien. En dan kantelt de wedstrijd op 2 seconden tijd volledig in mijn voordeel. Jörg moet zijn bocht veel ruimer nemen. Hij komt ruim 4 meter rechts van mij pas uit de bocht. Ik kom snel terug op tempo en heb in een mum van tijd een meter of 15 te pakken. Mijn concurrent heeft blijkbaar last met het schakelen tussen stroomaf en stroomop peddelen. Wat doe ik? Zet ik door en maak het gat nog groter of matig ik het tempo zodat ik mijzelf niet in de problemen breng. Het is nog 22 km naar de finish. Ik blijf tempo houden en loop snel terug in op Leon. Tot aan de monding van de Regge pak ik in totaal een meter of 50 – 60 op Jörg. Hij heeft geen rechtstreeks antwoord op mijn aanval. Leon vaart rechtdoor naar Ommen en ik draai de Regge op, nog 19 km tot de finish. Nu breekt mijn tegenstander helemaal. De Regge is aanzienlijk smaller, ondieper en we hebben tegenwind. Het peddelen wordt zwaar en ik ga nu pas echt doorduwen om het tempo erin te houden. Mijn voorsprong wordt op een kilometer of 3 aanzienlijk groter. Ik heb nu 300 tot 400 meter te pakken. Als ik de stuw van Archem nader zit er 31 km op en begint de verzuring (vooral van het doorduwen in de laatste 8 kilometer). Mijn armen worden langzaam 2 betonblokjes en mijn benen gaan zeer doen. Na het keren in Archem kom ik Jörg tegen en bereken dat ik ongeveer een kilometer voorsprong heb. Nog een uurtje doorbijten en de buit is binnen. Vanaf nu heb ik 8 km meestroom en wind in de rug. Gestaag werk ik de kilometers af, maar het scherp is van de snee. Terug de Vecht op om de laatste kilometers tot Ommen af te leggen. Bij het binnen varen van Ommen zie ik de laatste 2 deelnemers van de 24 km arriveren. Nog even wat extra tempo en ik wordt afgevlagd op 4u08min. Na het uitstappen krijg ik gelijk de medaille om mijn nek gehangen door Freek en blijf nog een beetje rondlummelen aan de waterkant. 9 min later komt Jörg binnen. Heb ik mijn voorsprong van een kilometer toch goed weten te behouden in de laatste 10 kilometer, ook al ging ik niet meer zo hard.
K1 24 km 5 Minco Kersies 6.00 (?) |
Start in het dorpje Ommen. Stroomop op de Overijsselse Vecht tot de stuw in Junne. Keren en stroomaf terug naar Ommen. Van daaruit verder stroomaf naar de stuw in Vilsteren. Wederom keren en stroomop naar de monding van de Regge (een km of 3 stroomaf van Ommen). De Regge ca. 8 km stroomop tot aan de stuw in Archem. Voor de laatste maal keren en de Regge helemaal stroomaf tot in de Vecht en dan de laatste 3 km terug stroomop naar het start- (& finish)punt in Ommen.
Na het keren in Junne gaan we 12 km stroomaf tot Vilsteren. Ondanks dat het tempo flink omhoog gaat, merk ik dat Jörg snel dichterbij komt. 2 km verder zit hij zowat bij ons in het zog.
De volledige uitslag:
