Al varende op de Lie besloot Steven te onderzoeken of er mogelijkheden waren om op de Veerplas te komen. Dit bleek hier vandaan niet echt mogelijk, maar…. er was een smal slootje waar je net aan in kon varen. René en Steven gingen voorop. Paul vertrouwde het niet helemaal en besloot er achteruit in te varen. Het was een heel eind, maar het ging hem behoorlijk goed af. Nel en Henk sloten zich aan, daarna ik ook toch maar, je moet toch bij de groep blijven, is mij geleerd.

Nou, dat heb ik geweten...

  Het was meer modder, muggen en stank waarbij ik meer dan 20 muggenbeten  heb opgelopen.Van kanoën was geen sprake meer. De mannen bleven enthousiast, evenals Nel, die is ook altijd overal voor in. Op een gegeven moment kwamen wij bij een bruggetje waar wij niet onder door konden. Sterker nog, daar was ook geen water meer. Dus… uit de boot, met een hoge oever met brandnetels en berenklauw en Henk op z'n blote voeten. Met behulp van Henk lukte het mij om uit en ook weer in mijn boot te komen.

Nu kwam er een aardig, toch wel breed slootje, maar dat liep na 50 meter weer dood. Dus… weer uit en in de boot met hulp van René’s  boot als tussenstap. Henk wilde geen hulp en besloot er alleen in te stappen. Wij zagen al die blubber en Henk als zwarte piet al voor ons, maar het ging goed. Een echte zeevaarder! Het was trouwens een belachelijk gezicht, al die zee- en grootwaterkano's in die prutsloot. Nadat wij deze sloot uitgevaren waren kwamen wij bij de spoorbrug op de Lie uit.

Het was een hele onderneming, maar toch wel een leuke en spannende tocht, met dank aan Steven. In die prutsloot stonden de mooiste waterplanten, zoals kalmoes, egelskop, gele lis,de beschermde zwanenbloem ( nu niet meer, zei Henk) en krabbescheer. Van deze laatste heb ik nog een paar mee genomen voor mijn eigen vijver.

Op de Mooie Nel aangekomen hoorden wij veel herrie en getoeter, maar ook mooi vuurwerk. Nederland had gewonnen, wij hadden een prachtige avond!

Emmy Bulten